به این عبارت توجه کنین: «... در این مرحله HMB یا بصورت خود به خودی حلقوی شده و اوروپورفیرینوژن 1 را می سازد و یا توسط آنزیم اوروپورفیبرینوژن 3 کوسنتاز، اوروپورفیرینوژن 3 را تولید می کند. کوپروپورفیرینوژن اکسیداز فقط بر کوپروپورفیرینوژن 3 اثر می کند لذا می توان فهمید که چرا پروتوپورفیرینوژن های نوع 1 در طبیعت وجود ندارند.» خدا وکیلی چیزی فهمیدید؟ نه، چیزی فهمیدید؟ این عبارت یه نمونه از صدها مبحث پیچیده و پرجزئیات درس بیوشیمی هست که دانشجویان تغذیه امثال من باید واسه قبولی در کنکور ارشد بخوننش. یعنی هرچی فکر می کنم نمی فهمم چرا باید همچین درسی از منابع درسی ما واسه ارشد باشه؟ آخه مگه من قراره بیوشیمی دان بشم؟ اصلاً به من چه ربطی داره که آنزیم اوروپورفیرینوزن 3 کوسنتاز چه غلطی می کنه یا چی رو به چی تبدیل می کنه؟ هزار و یه اسم پیچیده از آنزیمها و متابولیت هاشون و واکنش دهنده ها و فرآورده ها و اسامی بیماری های مرتبط با نقص آنزیمی و...

به خدا من رشته ام بیوشیمی نیست! تغذیه می خونم! چرا اون آدمای کم خردی که اون بالا نشستن و دارن به ریش من و امثال من می خندن، این چیزا حالیشون نمیشه؟ چرا 160 تا سؤال کنکور نباید تغذیه ای باشه؟ من تغذیه می خونم و بنابراین باید سؤالات کنکور ارشد من هم در مورد تغذیه باشه. ای خدا... حدود 10 ماه دیگه کنکور دارم ولی الان کلی استرس دارم! زودتر از بقیه درس خوندن واسه ارشد رو شروع کردم و الان نسبت به بقیه همکلاسی هام جلو هستم ولی باز استرس دارم. نمی دونم چرا؟ به آیین نامه های وزارتخونه هم که نمیشه اعتماد کرد. هر سال عوض میشن؛ وگرنه اگه می دونستم به واسطه جشنواره دانشجوی نمونه، از کنکور حتماً معاف میشم بی خیال می شدم ولی نمی تونم بی خیال بشم، نمی تونم به قوانین اینا اعتماد کنم و برم جلو.

خوبیه امسال اینه که تمام درسهای تئوری مون تموم شده و ترم 7 و 8 دیگه همش کارآموزیه. عملاً دیگه با دانشکده و دانشگاه کاری ندارم. سه روز میریم بیمارستان و چهار روز دیگه تعطیلیم که اون چهار روز فرصت خوبیه واسه خوندن. اگه همین طوری پیش برم تا عید تموم درسها رو یه دور می خونم و یه دور مرور می کنم و بعد از عید رو میذارم فقط واسه تست و جمع بندی. این سال آخری باید قید همه چیز رو بزنم؛ کار فرهنگی و فوق برنامه تعطیل! امسال فقط و فقط درس. می خوام همین دانشگاه خودمون قبول بشم. از همه لحاظ شرایطش عالیه و بهترین جا واسه منه. مطمئنم اگه همین طوری که اومدم جلو همین طوری هم ادامه بدم حتماً قبول میشم. ولی خب مسیر کنکور یه راه پر پیچ و خمه و دست اندازهاش هم بسیار! امیدوارم کم نیارم...