لاغری به شرط چاقو!

از وقتی روش های عجیب و غریب لاغر شدن به بازار اومدن، تا حالا که هر روز یه روش جدیدتر و البته ساده تر روی کار میاد خیلی نگذشته. اما در همین مدت کم، بازار رقابت این روزها اونقدر داغ شده که هر کدوم شون واسه بدست آوردن دل چاق ها روش خودشون رو ساده ترین و البته سریع ترین روش معرفی می کنن. اون اوایل دیدن تلبلیغ «کاهش 20 کیلو وزن در یک ماه» خیلی خنده دار بود.  اما حالا با دیدن تبلیغ هایی مثل «لاغری در نیم ساعت»، «لاغری در خواب»، «غذا بخورید و لاغر شوید» و «لاغری بدون ورزش» دیگه شعار «لاغری در یک ماه» اصلاً خنده دار نیست. تبلیغاتی که وسط این همه شلوغی و گرفتاری، آدما دوست دارن باورشون کنن. اما واقعیت اینه که هر کاری یه راهی داره و برای لاغر شدن هم نمیشه از هر راهی وارد شد. من در این پست می خوام متداول ترین راه های لاغر شدن رو بررسی کنم و در کنار معرفی بهترین روش، عوارض روش های غلط رو هم براتون شرح بدم.

۱- تغذیه خوب، ورزش کافی

بهترین روش! تغذیه صحیح و در کنارش ورزش اصولی و کافی راهیه که لاغری به کمک اون کاملاً بی برو و برگرده. از اون راه های تر و تمیزی که از 20 کیلومتری هم معلومه که جواب میده. اما بخاطر داشتن زمان استاندارد و صرف نظر کردن از یه سری خوردنی های پرطرفدار مثل نوشابه ها و شیرینی ها کمتر مورد علاقه قرار می گیره. روشی که به کمک اون میشه یه بار برای همیشه لاغر شد و البته لاغر موند. در کنار این روش به اضافه تغذیه صحیح و ورزش، یه سری از رفتارهای ناصحیح اصلاح میشن. واقعیت اینه که چاق ها لزوماً پرخور نیستن. عادات ناصحیح زندگی و البته غذا خوردن باعث میشه که هر روز چاق و چاق تر بشن. عادت هایی مثل نوک زدن به غذا، عشق ورزیدن به فست فود و خوردن تنقلات غیر مفید. در این روش تعداد وعده ها و ساعت های غذا خوردن از همه چیز مهمتره. برخلاف تصور ما هرچقدر تعداد وعده ها بیشتر باشه بهتره؛ مثلاً سه وعده غذای اصلی و دو میان وعده غذایی سبک. زمان خوردن غذاها هم در این روش خیلی اهمیت داره؛ مثلاً از ساعت 2 بعد از ظهر به بعد خوردن هر مدل مواد قندی ممنوعه و از ساعت 7 شب به بعد هم نان و برنج تعطیل میشه، اما خوردن سبزیجات، مرغ و ماهی بدون روغن تقریباً تا هر اندازه که فرد رژیمی سیر بشه بلامانعه. در این روش فرد رژیمی می تونه با هر مدل غذای سالم خودش رو سیر کنه و به کمک ورزش، چربی های بدنش رو بسوزونه و واقعاً واسه یه بار برای همیشه لاغر بشه.

۲- غذا نخوردن

دم دستی ترین روش! رژیم غذایی سنگین برای رسیدن به وزن مناسب راهیه که همه اضافه وزن دارها بالاخره یکی دوبار اون رو تست کرده اند. کسانی که می خوان با نخوردن، وزن شون رو پایین بیارن معمولاً جزء دسته کارد به استخوان رسیده ها هستن. کسانی که روش های درست تر رو امتحان کرده اند و بیست بار شهریه باشگاه داده اند و یه جلسه هم در تمرین ها شرکت نکرده اند و رژیم غذایی متخصص تغذیه شون رو دور زده اند و هزار کار دیگه که حالا کارد رو به استخون شون رسونده. چاق هایی که از همه جا رونده و از همه جا مونده میشن مثل یه اقدام انتحاری اعتصاب غذا می کنن و می خوان از این راه لاغر بشن. اما بهتون بگم که با اراده ترین آدمها هم جلوی این روش کم میارن. این روش معمولاً در یه هفته اول باعث یکی دو کیلو کاهش وزن میشه که البته فقط سرابه! در این حالت فقط معده کاملاً خالی میشه و اون کاهش وزن هم بخاطر خالی شدن معده هست. به اضافه اینکه وقتی بعد از یه هفته اعصاب صاحب رژیم حسابی خرد شد، می تونه به اندازه ده نفر غذا بخوره و اون یکی دو کیلو کاهش وزن هم با پنج کیلو افزایش وزن جبران میشه! شاید یکی از خطرناک ترین راه ها همین رژیم های غلط واسه کاهش وزن در کوتاه مدت باشه. به این رژیم ها اصطلاحاً «یویویی» میگن. کسی که هرچند وقت یه بار رژیم می گیره و دوباره به وزن سابقش برمی گرده در برابر رژیم مقاوم میشه و دیگه با رژیم های درست و حسابی هم نمی تونه وزن کم کنه. به اضافه اینکه همه وزنی که بعد از این رژیم ها برمی گرده چربیه و به این زودی ها هم برنمی گرده.

۳- روش های سوسولی!

آب درمانی، ماساژ، استفاده از کمربندها و گن های لاغری و این اواخر هم طب سوزنی... طرفداران این روش ها اغلب چاق های تنبلی هستن که فقط می خوان دل خودشون رو با یه تجربه جدید در راه لاغری خوش کنن. روش هایی که فقط باعث صرف پول و وقت میشن. این روش ها خیلی گرون هستن. برای طی کردن یه دوره ماساژ، خریدن یه کمربند لاغری، خرید گن های لاغری و... باید بین 400 تا 600 هزار تومن هزینه کرد. روشی که در برابر سالم غذا خوردن و کمی ورزش، حسابی کم میاره! ماساژ، کمربندها، گن های لاغری و این جور وسایل رو کسانی انتخاب می کنن که تنبل هستن و حوصله ورزش کردن ندارن. این آدما خیلی زود از یه جا نشستن و بستن کمربند لاغری یا ساعت ها وقت گذاشتن برای ماساژ هم خسته میشن و هزینه هایی هم که کرده اند بی نتیجه می مونه. اما در مورد طب سوزنی، باز هم متخصصان تغذیه و سلامت اون رو توصیه نمی کنن. در یکی از این روش ها سوزن هایی در نقاط مختلف بدن قرار می گیره که باعث کم شدن اشتها میشه. در این روش بیمار به اختلالات گوارشی دچار میشه و بعد از پایان درمان هم دوباره اشتهاش سر جای اول برمی گرده. در روش دیگه ای هم که به اسم طب سوزنی از جریان برق برای لاغری استفاده می کنه، عوارض خیلی زیادی برای بیمار به یادگار باقی می مونه.

۴- لاغری به کمک دارو

یکی از روش هایی که تبلیغاتش روی شعارهایی مثل لاغری در نیم ساعت و لاغری در یک ساعت مانور میدن، روش دارو خوردنه. روشی که از اون ساده تر پیدا نمیشه. بهرحال توی دنیا کاری ساده تر از قورت دادن یه قرص به کمک یه لیوان آب وجود نداره. روشی که اگه قرار بود جواب بده الان توی دنیا یه نفر چاق هم وجود نداشت! اما معایب این روش چیه؟... خیلی از قرص های چربی سوز به جز اینکه لاغر نمی کنن، عوارض وحشتناکی هم از خودشون به یادگار میذارن و میرن. این یه واقعیته که قرص آسپرین هیچ جوری آدم رو لاغر نمی کنه و قرص هایی که اغلب شون هم باعث لاغری میشن ترکیباتی دارن که اعتیاد آوره. بهرحال وقتی یه بسته قرص بی نام و نشون و بدون تأییدیه وارد بازار میشه نباید انتظار داشت که ضررش فقط مالی باشه. قرص هایی هم هستن که ادعای چربی سوزی ندارن مثل قرص های ادرار آور و قرص های کاهش اشتها. قرص های ادرار آور باعث میشن در روز آب زیادی از بدن دفع بشه. بخاطر همین وزن در ظاهر کاهش پیدا می کنه در حالی که چربی ها محکم سر جاشون نشسته اند! قرص های کاهش اشتها هم در دوره مصرف باعث ریزش مو، خشکی پوست و افسردگی میشن و به محض قطع شدن شون هم اشتها برمی گرده سر جای اولش. همه متخصصان تغذیه 99 درصد داروهای موجود برای لاغری رو رد کرده اند. قرص ها و کپسول هایی که با نام چربی سوز وارد بازار میشن تقریباً برای همه بدن ها مخصوصاً بدن جوان ها که نسبت درصد چربی و عضله شون باید بدقت بررسی بشه، خیلی مضرند. اما در برخی موارد نادر استفاده از قرص توسط پزشک توصیه میشه؛ مثلاً وقتی که بیمار چاق نیاز به جراحی داشته باشه یا دچار دیابت شده باشه و... در این شرایط پزشک با توجه به شرایط بیمار یه سری قرص های مخصوص رو تجویز می کنه که البته برای این بیمارها هم بی ضرر نیست.

۵- لاغری به شرط چاقو!

لاغری به کمک جراحی و لیپوساکشن هم از اون روش هاییه که تازگی ها مد شده. البته بخاطر گرون بودن و پردردسر بودن و مدت درمان طولانی، این روش زیاد هم طرفدار نداره. حالا اگه هم طرفدار داشته باشه خوشبختانه بخاطر دلایلی که گفتم، طرفدارهاش نمی تونن ازش استفاده کنن. با وجود هزینه ها و دردسرهای زیاد، این روش ها در بیشتر شرایط به لاغری منجر نمیشن. چربی هایی که به روش لیپوساکشن از بدن خارج میشن نرفته برمی گردن و بالن های معده و جراحی روده هم نمی تونه مغز کسی رو که عاشق غذا خوردنه شست و شو بده. این روش برای خیلی از بیمارهای چاق خصوصاً جوان ها توصیه نمیشه. حتی در مواردی ورود تکه های چربی به خون می تونه باعث مرگ بیمار بشه. در کنار این، چربی های ران و شکم که به این روش برداشته شده اند در مدت زمان کوتاهی برمی گردن با این تفاوت که این بار بصورت نامتقارن و با ترکیبی بد به بدن بیمار می چسبن.


پسانوشت: این روزا توی بیمارستان خیلی خسته مون می کنن و عملاً جنازه به خونه برمی گردم! دل مشغولی کنکور هم که جای خودش رو داره... بخاطر همین از این به بعد فقط روزهای جمعه مطلب می نویسم ولی کماکان پیگیر مطالب همه دوستان در وبلاگهاشون هستم...

دانشکده تغذیه و علوم غذایی

بالاخره دانشکده «تغذیه و علوم غذایی» دانشگاه ما رسماً آغاز به کار کرد... شاید شیرین ترین خبری که تا به حال در زمینه رشته خودمون شنیدم همین خبر بوده. و حالا دانشگاه علوم پزشکی اصفهان دومین دانشگاه کشور بعد از دانشگاه شهید بهشتی هست که دانشکده ای مستقل برای رشته تغذیه تأسیس کرده.

نکته جالب تر اینه که مجوز تأسیس دانشکده تغذیه به زمان دولت آقای موسوی و زمان وزارت دکتر مرندی (یعنی حدود 16 سال پیش!) برمی گرده که حالا رنگ واقعیت به خودش گرفته! حالا دیگه از زیر چتر منت بچه های دانشکده بهداشت بیرون اومدیم و به زودی اعلام استقلال خواهیم کرد! بالاخره انقلاب بچه های تغذیه اصفهان تحت تأثیر انقلاب های مردمی کشورهای منطقه و بیداری اسلامی به پیروزی رسید!

یه خبر خوش تغذیه ای!

وضعیت رشته های دانشگاهی در کشور ما معمولاً با سایر کشورها مقداری متفاوته. گاهی می بینین که یه رشته در کشور ما بسیار پرطرفداره ولی در کشورهای دیگه علاقمند زیادی نداره. رشته علوم تغذیه یکی از به روزترین و پرطرفدارترین رشته ها در کشورهای اروپاییه ولی متأسفانه در ایران چنان که باید بهش اهمیت زیادی داده نمیشه. به نظر می رسه اهمیت و جایگاه این رشته به مرور داره برای مسئولان وزارت بهداشت روشن میشه؛ بخاطر همینه که علوم تغذیه در کنکور ارشد یکی از پرطرفدارترین رشته های علوم پزشکی هست و حتی پزشکان زیادی وجود دارن که بعد از گذراندن 7 سال دوره عمومی، علاقه دارن تخصص شون رو در رشته علوم تغذیه بگذرونن.

طبق قوانین فعلی وزارت بهداشت در حوزه تحصیلات تکمیلی، دانشجویان بعد از گرفتن مدرک کارشناسی علوم تغذیه باید سه سال در روستاها یا بیمارستان ها طرح می رفتن تا بهشون مجوز مطب می دادن. اما مطلع شدم که اخیراً وزیر بهداشت، خانم دکتر وحید دستجردی دستور دادن دانشجویان رشته تغذیه پس از گذراندن دوره کارشناسی، بدون گذراندن سه سال طرح می تونن مجوز مطب بگیرن! و این یعنی یه فرصت فوق العاده برای ما تغذیه ای ها. به عبارت بهتر دانشجویان رشته علوم تغذیه با تصویب این قانون جدید، اولین دانشجویان در بین تمامی دانشجویان دانشگاه های علوم پزشکی هستن که می تونن مجوز مطب دریافت کنن. همچنین اجازه تجویز مکمل و تجویز 30 آیتم در دفترچه بیمه درمانی بهمون داده شد! چی از این بهتر؟! هی من میگم بذارین این خانومها وارد عرصه سیاست و امور اجرایی بشن تا مملکت رو آباد کنن، هی بگین نه!

علل شکست رژیم های غذایی

شاید شما هم از زمره افراد چاقی باشید كه بارها رژیم های مختلف درمانی را امتحان كرده ولی در حین دوره رژیم لاغری از ادامه آن صرف نظر كرده اید. بسیاری هم پس از كاهش وزن و با گذشت مدت زمانی كوتاه دوباره شروع به پرخوری كرده و به وزن قبلی و یا حتی به بیشتر از آن می رسند این مسأله باعث سرخوردگی شده و معمولاً تمایل به ادامه رعایت رژیم غذایی یا شروع مجدد آن از بین می رود. در این پست هدفم آن است که به بررسی علل شكست در رژیم های غذایی مختلف بپردازم.

۱- انگیزه رسیدن به وضعیت سلامت جسمی و تناسب اندام: اولین و مهم ترین انگیزه لازم برای رعایت یك رژیم غذایی علمی و خوب این است كه شما هدف خود را از كاهش وزن دقیقاً مشخص كرده و همیشه در طول دوره رژیم غذایی به آن فكر كنید. چاقی منشأ بسیاری از بیماری هاست. امروزه در هر مجله و كتاب و یا سایت اینترنتی كه مطالعه می كنید به طور حتم در خصوص مضرات چاقی مطالب بسیاری را مشاهده می كنید. اگر ما می خواهیم از رژیم غذایی مناسب برای كاهش وزن استفاده كنیم بایستی بدانیم كه از منشأ بسیاری از بیماری ها پیشگیری می كنیم. در نظر گرفتن این موارد انگیزه كافی برای رعایت رژیم غذایی جهت رسیدن به یك وزن مناسب همراه با تناسب اندام را می تواند در شخص ایجاد كند.

۲- تعجیل در كم كردن وزن: بسیاری از بیماران چاق كه برای كاهش وزن مراجعه می كنند اولین خواسته شان این است كه سریعاً وزن كم كنند. تبلیغات وسیعی هم در این زمینه صورت گرفته و این باعث شده تا بیماران از مسیر اصلی خود منحرف شوند اما باید گفت صرفاً «نخوردن» باعث تحقق آمال و آرزوها نخواهد بود بلكه فرد باید خود را تغییر دهد یعنی عادات غلط غذایی و فعالیت های تغذیه ای خود را عوض كنید و این ترك عادت مستلزم گذر زمان مناسبی است مطمئن باشید اگر در رفتارهای تغذیه ای خود تغییر ندهیم نمی توانید وزن خود را كم كرده و معده یك بافت عضلانی است و مثل همه عضلات دیگر بدن در صورت كار زیاد بزرگتر می شود. باید سعی كنید با رعایت رژیم غذایی مناسب و تغییر در رفتارهای غلط تغذیه ای برای یك دوره زمانی كاملاً مشخص كار كمتری از معده خود بكشید و حجم معده خود را كوچك نمایید. نقطه آرمانی شما جایی است كه روزی برسد نه اینكه غذایی را "نخواهید" بخورید بلكه اصلاً "نتوانید" آن را مصرف كنید. بنابراین تعجیل در كم كردن وزن نه تنها راه موفقی نخواهد بود بلكه عوارض بسیاری از جمله سرگیجه، سردرد، عصبانیت و موارد دیگر را به دنبال خواهد داشت.


۳- رعایت رژیم های غذایی غیر استاندارد: امروزه كتب مختلفی در زمینه رژیم نوشته شده است. در این كتب روش های آب درمانی، رژیم های گیاه خواری، رژیم های میوه خواری، رژیم بستنی و هزاران مورد دیگر توصیه شده است. علم تغذیه رژیم های تك خواری را نفی می كند و پیشنهادش این است كه رژیم غذایی مفید و مؤثر رژیمی است كه از هر پنج گروه مواد غذایی تشكیل شده باشد یعنی در تركیبات آن پروتئین، كربو هیدرات (قند و شیرینی)، چربی، ویتامین ها و املاح به طور مشخص و دقیق لحاظ شده باشد. گروه های غذایی مختلف حاوی مواد موردنیاز برای بدن است كه مكمل هم هستند همه چیز در یك نوع ماده غذایی وجود ندارد بنابراین عدم رعایت رژیم صحیح غذایی سبب كمبودهای جبران ناپذیری می شود كه ممكن است عوارض مهلكی را به دنبال داشته باشد. افرادی كه از رژیم های گیاه خواری استفاده می كنند باید بدانند كه آهن موجود در گیاهانی مثل اسفناج از نوع غیر قابل جذب برای بدن است و درصد كمی از آن جذب می شود. آهن قابل جذب برای بدن آهنی است كه منشأ پروتئینی داشته باشد (گوشت قرمز). بنابراین كمبودهای ناشی از رژیم های گیاه خواری مثل كمبود آهن عوارض خطرناكی چون كم خونی، ریزش مو و موارد دیگری را كه مربوط به آهن بدن است به دنبال خواهد داشت كه همین مسأله خود باعث ترس از رژیم به خاطر عوارض بد آن و بالاخره شكست در برنامه های مذكور می گردد.


۴- عدم پشتكار در رعایت رژیم غذایی: بسیاری از افراد چاق هستند كه برای كاهش وزن به متخصص تغذیه مراجعه و رژیم غذایی دریافت می كنند. این گروه در ابتدا انتظار دارند كه رژیم ارائه شده معجزه ای ایجاد كرده و بتواند به راحتی وزن آنها را كم كند ولی این افراد یك یا دو سال بعد و با وزن بیشتر از وزن اولیه مراجعه و اظهار می كنند می خواهند دوباره شروع كنند. آنها كسانی هستند كه یك یا چند سال یك وعده غذایی را با خیال راحت نخورده اند چرا كه دائماً این احساس را داشته اند كه در رژیم هستند و یا اینكه غذای كمتری خورده اند. ولی از تنقلات نتوانسته اند چشم بپوشانند در صورتی كه با رعایت رژیم غذایی مناسب می توانستند در عرض چند ماه به وزن ایده آل خود رسیده و بعد از آن با خیالی راحت تر غذا خورده و فقط در فكر ثابت نگه داشتن وزنشان باشند. توصیه می شود سعی كنید تمام عمر خود را در رژیم گرفتن صرف نكرده و خود را دائماً عذاب ندهید یك بار با جدیت و پشتكار فراوان شروع كرده، ادامه داده و به قول معروف تمامش كنید.


۵- آیا رژیم غذایی تنها راه حل است؟ طی تحقیقات به عمل آمده اگر روزانه ۱۱۰۰ كیلوكالری از میزان غذایی كه می خورید كم كنید در عرض یك هفته یك كیلوگرم از وزن بدن شما كاسته خواهد شد. در تحقیق دیگری همین مقدار كالری كاسته شده است با این تفاوت كه ۶۰۰ كیلوكالری از مواد غذایی روزانه كم شده و ۵۰۰ كیلوكالری فعالیت بدنی جهت به اصطلاح سوزاندن مواد غذایی و در حقیقت دفع انرژی مصرفی تجویز شده است ولی جالب است كه در حالت دوم بیش از یك كیلوگرم در هفته كاهش وزن مشاهده شده است حال اگر ۷۰ كیلوگرم هستید حدود ۲۵۰۰ كیلوكالری نیاز روزانه شما به مواد غذایی است در حالت اول شما بایستی غذایتان را تقریباً نصف كنید چرا كه بایستی ۱۱۰۰ كیلوكالری روزانه كمتر بخورید و بتوانید هفته ای یك كیلوگرم وزن كم كنید ولی در حالت دوم شما فقط یك چهارم غذای خود را كم می كنید و با افزودن فعالیت بدنی بیش از یك كیلوگرم در هفته كاهش وزن مشاهده می كنید در حقیقت در حالت دوم شما گرسنگی كمتری احساس خواهید كرد چرا كه غذای بیشتری را مصرف می كنید بنابراین توصیه می شود رژیم غذایی را تنها راه حل برای كاهش وزن در نظر نگرفته و وزن خود را توأم با رژیم غذایی و فعالیت بدنی كم كنید.


۶- تكیه بر داروهای لاغری: اگر به دنبال میانبرهایی برای كم كردن وزن خود می گردید بدانید كه داروهای لاغری میانبر صحیحی برای شما نیستند. استفاده از این گروه از داروها صرفاً در موارد خاصی كاربرد دارد كه بایستی با تجویز پزشك و تحت نظر آن صورت گیرد. داروهای مورد تأیید كتب مرجع تغذیه انگشت شمار بوده كه لازم است اطلاعاتی از آنها داشته باشید. گروهی از آنها باعث كاهش اشتها می شوند (مثل سیبوترامین) كه با توجه به اینكه روی آزاد شدن هورمونهای خاصی مثل سروتونین و كاته كولامین ها اثر می كند عواض خطرناكی از جمله افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب، اضطراب، تعریق و عصبانیت است گروه دیگر روی جذب مواد غذایی چرب تأثیر كرده (مثل اورلی استات) كه فقط ۳۰ درصد از چربی های خورده شده را دفع می كند و این در حالی است كه روی جذب سایر مواد غذایی مثل شكلات و شیرینی هیچ تأثیری ندارند بنابراین تصور نكنید كه با مصرف این داروها شما هر اندازه كه دلتان بخواهد می توانید از مواد غذایی گوناگون استفاده كنید بدانید كه این داروها از صد گرم چربی مصرف شده تا حدود سی گرم را دفع می كند و البته عوارضی چون اسهال چرب، كاهش ویتامین های محلول در چربی مثل A، D، E، K را شاهد خواهید بود.


۷- تكیه بر لیپوساكشن و جراحی های مختلف برای چاقی: لیپوساكشن و جراحی های شكم تحت عنوان ابدومینو پلاستی امروزه در گروه درمان های چاقی مطرح نبوده و صرفاً به عنوان یك عمل جراحی زیبایی محسوب می شوند اگر شما تصور می كنید كه با انجام این روشها چاقی خود را می توانید درمان كنید سخت در اشتباه هستید چرا كه همان گونه كه قبلاً هم یادآوری شد عدم تغییر در شیوه زندگی باعث خواهد شد جای خالی چربی های برداشته شده سریعاً پر شود. از طرف دیگر عوارض بسیار خطرناك آن كه ممكن است شما را حتی تا سر حد مرگ هم پیش ببرد قابل تأمل است. انگیزه لازم برای رژیم گرفتن را برای خود مشخص كرده و دائماً به فكر آن باشید رژیم غذایی مناسب دریافت كنید، از ورزش غافل نشوید در كارتان جدیت و پشتكار به خرج دهید. عادات غذایی بد خود را شناسایی كرده و آنها را تغییر دهید. هیچ دارویی نیست كه بتوانید با آن یك شبه ره صد ساله بپیمایید.

رژیم هایی که نباید گرفت!

وقتی که حرف از کاهش وزن به میان میاد، همه به دنبال یه رژیم غذایی معجزه‌آسا می‌گردن. امّا متأسفانه هیچ برنامه کوتاه مدتی واسه کاهش وزن پایدار وجود نداره. شش رژیم غذایی که در زیر بطور مختصر در موردشون می نویسم، از جمله رژیم‌هایی هستن که به هیچوجه توسط متخصصان تغذیه توصیه نمیشن.
۱- رژیم‌هایی که کاهش وزن زیادی رو تبلیغ می‌کنن: وقتی که یه رژیم غذایی رو شروع می‌کنین، به طور بالقوه می‌تونید در خلال دو هفته اول، وزن قابل ملاحظه‌ای رو از دست بدین (که بخش اعظم اون وزن آب هست). امّا اگه بیش از یه کیلو در هفته، در هفته‌های بعد از اون از دست بدین با خطر از دست دادن «وزن عضلانی» و پائین اومدن متابولیسم بدن در واکنش به اون، روبرو میشین. به همین دلیله که کارشناسان تغذیه کاهش وزن تدریجی و آهسته رو توصیه می‌کنن.
۲- رژیم‌هایی که ادعا می‌کنن با خوردن قرص و بدون نیاز به رژیم غذایی و ورزش، کاهش وزن میدن: هر وقت تبلیغات یه رژیم غذایی براتون غیرقابل باور کردن بود، اون رو باور نکنید!


۳- رژیم‌هایی که با سیستم تغذیه فعلی شما کاملاً متفاوتند: اگه یه برنامه غذایی با سبک زندگی شما ناسازگار باشه، احتمال کمی وجود داره که بر روی اون پا برجا بمانید.
۴- رژیم‌های کمتر از ۱۰۰۰ کالری: چنین رژیم‌هایی به سختی قابل دنبال کردن هستن و غالباً باعث بدخلقی، تندخویی، تحریک‌پذیری و سردرد در شما میشن. احساس گرسنگی و بیحالی از اثرات دیگه جانبی این گونه رژیم‌هاست.
۵- رژیم‌هایی که ادعا می‌کنن به هیچ تلاشی نیاز ندارند: یه چنین چیزی خدا هم نیافرید! کاهش وزن به تمرکز و تلاش نیاز داره و بدون اون امکان‌پذیر نیست.
۶- رژیم‌هایی که یه گروه غذایی رو حذف می‌کنن یا تنها بر روی چند غذای محدود تمرکز می‌ کنن: این رژیم‌ها برای مدتی طولانی قابل ادامه نیستن.

کم بخور، همیشه بخور!

خیلی سخت است که آدم پا روی دلش بگذارد و از غذاهای خوشمزه بگذرد. خیلی سخت است که میل به خوردن شیرینی، بستنی و تنقلات را مهار کنی و در مقابل تعارفات دیگران بگویی اشتها ندارم! همه چیز از همین کلمه کوچک شروع می شود: «اشتها» که گاهی وقت ها که از کنترل آن ناامید می شویم ممکن است به راه هایی رو بیاوریم که نه اصولی و بهداشتی اند و نه مفید و موثر. در حالی که اگر اشتها را بشناسیم، بیشتر و بهتر می توانیم کنترلش کنیم. من در این پست می خواهم به عنوان اولین پست تغذیه ای، در مورد کنترل اشتها بگویم و طرف صحبتم بیشتر آن دسته افرادی هستند که می گویند «اشتهای عجیبی دارم، نمی دانم چه کار کنم، مدام دلم شیرینی و غذا می خواهد!» این ها کسانی هستند که همیشه ولع زیادی به غذا و خوراکی ها دارند. البته برای حرف زدن از کنترل اشتها باید اول فرق بین اشتها و گرسنگی را بدانیم.

گرسنگی یک منشأ فیزیولوژیک دارد، یعنی بر اثر کاهش قند خون به وجود می آید و نشانه هایش ضعف و بی حالی و خستگی است، اما اشتها منشأ روانی دارد و تعریفش هم تمایل به خوردن غذایی خاص است؛ مثلاً ممکن است فردی ناهارش را خورده باشد و هیچ احساس گرسنگی هم نداشته باشد ولی ناگهان دوستی وارد می شود و پیشنهاد خوردن دسر یا بستنی را می دهد و این فرد با وجود سیری، تمایل به مصرف آن دارد که این یک مسأله کاملاً روانی است نه یک نیاز فیزیولوژیکی. پس اول باید مشخص شود که میل شما به غذا واقعی است یا کاذب. اگر کسی واقعا گرسنه شود و احساس ضعف کند، باید غذا بخورد، حالا این که چرا بعضی ها بیشتر گرسنه می شوند و بعضی ها کمتر، دیگر برمی گردد به نوع غذاهایی که هر فرد می خورد. ولی اگر شما از آن دست آدم هایی هستید که مدام دل تان هوس خوراکی های مخصوصی را می کند، بدانید که پای اشتها در میان است و باید فکری به حالش کرد.

همه می دانیم که پرخوری باعث چاقی می شود و چاقی هم دیابت، سرطان، سکته و... پس باید جلوی ورود کالری اضافه به بدن را گرفت، حالا چه از طریق مبارزه با اشتهای بیش از حد یا از طریق مهار احساس گرسنگی مفرط. حالا کسی تند تند گرسنه می شود و احتیاج به غذا پیدا می کند، چه باید بکند؟ به نظر من در وهله اول وعده های غذایی اش را زیاد کند. وعده غذایی به اضافه 3 تا میان وعده را حتماً داشته باشد؛ مثلاً بعضی ها صبحانه نمی خورند و تا ناهار حسابی گرسنه می شوند. حالا یا قبل از رسیدن وقت ناهار مدام با شکلات، بیسکوییت و شیرینی احساس گرسنگی شان را برطرف می کنند و با این کار کالری زیادی را وارد بدن شان می کنند و یا موقع صرف ناهار زیاده روی می کنند. اما با زیاد کردن وعده های غذایی با حجم کنترل شده، فرصت گرسنگی شدید برای بدن ایجاد نمی شود. ضمن این که باید فواصل این وعده ها و میان وعده ها هم منظم باشد. در ضمن بهتر است غذا خوب جویده و با آرامش خورده شود.

خوردن فست فودها و تنقلاتی مثل چیپس از دیگر علت های گرسنگی های کاذب و مکرر است. وقتی ما جوانان، یک بسته چیپس 50 یا 70 گرمی را می خوریم، چیزی حدود 700 کیلوکالری یعنی معادل یک سوم یا نصف کالری موردنیاز روزانه یک مرد یا زن بالغ را می گیریم ولی سیر نشده ایم! یک ساعت بعد گرسنه می شویم و باید دوباره غذا بخوریم و همین باعث اضافه وزنمان می شود. اما چه جور غذاهایی باید مصرف کرد که زود به زود گرسنه نشویم و در ضمن اضافه وزن هم پیدا نکنیم؟ چاره اش یک رژیم متنوع و کامل است که شامل همه گروه های اصلی غذایی می شود؛ شیر و لبنیات، نان و غلات، سبزی و میوه، تخم مرغ و گوشت های قرمز و سفید به حد تعادل باید در رژیم غذایی باشد. البته بهتر است که میوه و سبزیجات را در وعده های مختلف غذایی زیادتر مصرف کنیم، چون این گروه کالری کمتری دارند. مثلاً با صبحانه مقداری خیار و گوجه فرنگی و میوه فصل مصرف کنیم. میوه ها را بهتر است به صورت کامل بخوریم نه آب میوه، چون میوه کامل حجم بیشتری دارد و احساس سیری بیشتری نسبت به آبش به وجود می آورد. همراه با ناهار، سبزی خوردن یا سالاد کاهو بدون سس بخوریم. عصرانه یک وعده میوه کامل و همراه با شام هم سبزی استفاده کنیم.

وارد کردن میوه و سبزی به رژیم غذایی از احساس گرسنگی کم می کند و در عین حال به دلیل کم کالری بودن، به کاهش وزن هم کمک می کند. اما با رعایت همه این چیزها، باز هم یک وسوسه اساسی می ماند و آن اشتها است که باید مهارش کرد. کم بخور، همیشه بخور ! اشتها همان بخش روانی ماجراست که باید مدیریتش کرد وگرنه کار دست آدم می دهد. عادت به خوردن شیرینی، شکلات، بستنی و دسرهای خامه ای و کارامل بعد از غذا یا هوس خوردن نوشابه و فست فود یکی از شکل های رایج اشتها در بین مردم است. منظورم این نیست که روی تمام این خوراکی های خوشمزه خط قرمز بکشید ولی باید فکری به حالش بکنید چون میل مداوم به خوردن این جور خوراکی ها یک نیاز جسمانی و واقعی نیست.

من با مبارزه صد در صد با اشتها هم موافق نیستم ولی باید سعی کرد کم کم آن را تحت کنترل درآورد. مثلاً وقتی هوس شکلات یا دسر خامه ای می کنید، یک دفعه ننشینید یک بسته شکلات یا یک لیوان دسرخامه ای را بخورید، بلکه می توانید دو سه قاشق بخورید تا این هوس از بین برود. اینها عادات های غذایی بدی هستند که واقعاً نتیجه خوبی ندارند و ما نباید هرچیزی را که دلمان می خواهد بخوریم. البته اگر کسی اشتهای زیادی به این جور مواد خوراکی دارد می تواند به متخصص تغذیه مراجعه کند تا او میزان کافی و بی خطر مصرف هر کدام از این خوراکی ها را بر اساس انرژی مورد نیاز بدنش برایش محاسبه کند. خلاصه این که برای کم کردن اشتها و گرسنگی، باید اراده کرد چون با تنبلی و خیال بافی، هیچ تغییری در اشتهای تان به وجود نمی آید.

پسانوشت: از اونجایی که من توی این وبلاگ در مورد هر چیزی از شیر مرغ تا جون آدمیزاد اظهار نظر می کنم، دیدم خیلی جفاست به دنیای تغذیه که در مورد حوزه رشته تحصیلی ام چیزی ننویسم! برای همین موضوعی جدید با عنوان «تغذیه» در لیست عناوین وبلاگ ایجاد کردم و از این به بعد در مورد دنیای تغذیه بیشتر خواهم نوشت.