سیاست، بازی بسیار کثیفی است. عاطفه و احساس نمی شناسد. سر و کارش فقط و فقط با قدرت است و خشونت. سیاستمداران امروزی وقتی وارد بازی می شوند در به روی احساس و عواطف خود می بندند و فکر و ذکرشان می شود زمین زدن حریف و کسب قدرت. شهادت استاد فرزانه، دکتر شهریاری که دوشنبه این هفته به وقوع پیوست نیز جزئی از این بازی بود. نمایش قدرت کسانی که از انسانیت هیچ بویی نبرده اند. خیمه شب بازی افرادی که قواعد بازی را رعایت نمی کنند. اگر تا به حال در مورد این اقدام تروریستی چیزی ننوشته ام بخاطر آن بود که نمی دانستم احساساتم را نسبت به این اقدام زشت چگونه به رشته تحریر درآورم. در این چند سطر هم نمی خواهم از حرفهای دلم چیزی بنویسم. قصدم فقط آن است که از اهداف پشت پرده ترور این استاد شهید چند خطی را بنویسم.

هوش سیاسی چندان زیادی نمی خواهد. کافی است پیگیر مسائل سیاسی روز کشور و جهان باشی تا ارتباط بین بسیاری از اتفاقات خوب یا بد را بفهمی. سیاستمدارانی که موی خود را در این بازی های پیچیده سفید کرده اند خوب می دانند که شهادت استاد شهریاری کاملاً مرتبط با گفت و گوهای آتی ایران با گروه 1+5 است. درست شش روز قبل از آغاز مذاکرات! مذاکراتی که 15 ماه است که متوقف شده است... دو روز ديگر مذاكره ميان ايران و گروه 1+5 در سوئيس آغاز خواهد شد. غرب احساس مي‌كند به نسبت سال گذشته در موضع ضعيف‌تري قرار گرفته است و اين در حالي است كه موقعيت ايران به دليل روند و تحولات در لبنان، عراق و افغانستان از افزايش فراواني برخوردار شده و موقعيت برجسته رهبري نظام در داخل - كه استقبال وسيع توده‌ها و نخبه‌هاي قم يك نمود آن به حساب مي‌آيد - وضعيت را كاملاً به نفع ايران دگرگون كرده است. اين همه در حالي است كه كشورهاي غربي مذاكره كننده هنوز نتوانسته‌اند بر مشكلات و بحران مالي و سياسي داخلي خود غلبه كنند. در سطح منطقه‌اي هم كارشان به اينجا كشيده شده است كه در اجلاس «ليسبون» به سقف زماني براي خروج نيروهاي نظامي‌شان از افغانستان تن دادند كه در طول 60 سال گذشته به چنين مسئله‌اي تن نداده بودند.

ترورهاي روز دوشنبه 9 آذر ماه در تهران ارتباط مستقيم با مذاكرات هسته‌اي ۱۵ و ۱۶ آذر ماه سوئيس دارد. در واقع اين جنايت براي آن صورت گرفته است كه ايران در پاي ميز مذاكره نتواند روي ضعف‌هاي فراوان و برجسته امنيتي كشورهاي غربي در افغانستان و عراق تكيه كند و با استفاده از ادبيات مشابه، از آنان بخواهد مواضع و صداي خود را در برابر اقتدار ايران تنزل دهند و با لحن متعهدانه‌اي وارد مذاكره شوند. اين البته برای غرب، تلخ و غير قابل تحمل است. ماشه‌ي «ترور در تهران» در سوئيس چكانده شده و عاملان آن نه چند عنصر وابسته به يك گروهك تروريستي بلكه «ناتو» و سران غربي 1+5 هستند. از اين رو در جريان مباحث ميان ايران و غرب، اين اولين مواضعه و مطالبه ما بايد باشد.