چند سال پیش یه برنامه ای بود به اسم کوله پشتی که از شبکه ۳ پخش میشد و فرزاد حسنی مجریش بود. یه بار توی شروع یکی از برنامه ها فرزاد حسنی از یکی از نامه های امام خمینی به همسرش رو که از بیروت براش نوشته بود تعریف کرد و خوندش. اون موقع به نظرم خیلی لطیف می اومد ولی هیچوقت یادم نبود متن کاملش رو سرچ کنم. امروز این نامه زیبا رو تونستم پیدا کنم که اینجا میذارم.

همسر عزیزم؛
تصدقت شوم؛ الهی قربانت بروم؛ در این مدتی که مبتلا به جدایی از آن نور چشم عزیز و قوت قلبم گردیدم، متذکر شما هستم و صورت زیبایت در آیینه‌ی قلبم منقوش است. عزیزم؛ امیدوارم خداوند شما را به سلامت و خوش در پناه خودش حفظ کند. (حال) من با هر شدتی باشد می‌گذرد ولی بحمدالله تاکنون هر چه پیش آمده، خوش بوده. الآن در شهر زیبای بیروت هستم. حقیقتاً جای شما خالی است. فقط برای تماشای شهر و دریا، خیلی منظره‌ی خوش دارد. صد حیف که محبوب عزیزم، همراهم نیست که این منظره‌ی عالی به دل بچسبد. به هر حال امشب، شب دوم است که منتظر کشتی هستیم. از قرار معلوم و معروف یک کشتی فردا حرکت می‌کند… خیلی سفر خوبی است. جای شما خیلی خیلی خالی است. دلم برای پسرت قدری تنگ شده…

ایام عمر و عزت مستدام
تصدقت؛ قربانت روح ا...