هفدهمين نمايشگاه بين المللي مطبوعات، امسال هم مانند سال گذشته در مصلي تهران برگزار شد. امکانات دسترسي به نمايشگاه براي علاقمندان به مطبوعات در حد قابل قبولي بود. برای من که یکی از غرفه داران دانشگاه اصفهان در نمایشگاه بودم، خاطره ای خوش به یادگار ماند. وجود مترو در نزديکي مصلي، امکان دسترسي به نمايشگاه با اتومبيل شخصي و تاکسي و همچنين وجود پارکينگ براي خودروهاي شخصي بازديدکنندگان از جمله امکانات دسترسي به نمايشگاه بود. همچنين وجود «ون»هاي متعدد جهت انتقال مسافران از مترو به مصلي از برکات نمايشگاه بود که سال گذشته نيز شاهد آن بوديم.

وارد نمايشگاه که شدم در فضاي باز اطراف سالن شبستان بيلبوردهاي تبليغاتي و بالن هايي که روي آنها نام روزنامه هاي خاصي نوشته شده بود چشم اندازي مي کرد. البته خارج از انتظار نبود که بيلبوردها و بالن ها متعلق به روزنامه هاي دولتي باشد، چرا که روزنامه هاي غيردولتي که ناچارند پايشان را به اندازه گليمشان دراز کنند جرأت اينگونه ول خرجي ها را ندارند. مضاف براينکه گليم روزنامه هاي غيردولتي بسيار کوتاه است و آنها ناچارند که کم بخورند و گرد بخوابند تا مبادا پايشان از گليم کوچکشان بيرون بيفتد. خلاصه در فضاي اطراف مصلي تا دلت بخواهد بيلبورد مي بيني و همزمان با آن صداي راديوي نمايشگاه را مي شنوي که هر لحظه نام يک روزنامه را مطرح مي کند و علاقمندان را جهت حضور در غرفه روزنامه هاي مختلف دعوت مي کند.

حتي اگر عجله داشته باشي و بخواهي با سرعت از آن محوطه عبور کني و وارد سالن شبستان شوي، بيلبورد تبليغاتي روزنامه هاي نيمه دولتي جلوي رفتنت را مي گيرد و چند لحظه سرجا، ميخ کوبت مي کند. بيلبورد 1400 متري اين روزنامه آنقدر غول پيکر است که در مقابل آن احساس مورچگي به آدم دست مي دهد. بنابراين هيچ چاره اي جز تماشاي آن نداري. فرقي نمي کند که نمره چشمت چند است نزديک بين هستي يا دوربين! آستيگمات هستي يا آب مرواريد داري. بيلبورد اين روزنامه آنقدر بزرگ هست که با هر نوع چشمي مي توان آن را به راحتي ديد و به ارگاني که از اين روزنامه حمايت مالي مي کند احسنت گفت. بيلبورد تبليغاتي آنقدر مغرورانه به تو زل زده که حس مي کني با تکبر مي گويد: روزنامه دولتي بودن اين چيزها را هم دارد ديگر! و بعد چشمکي مي زند و مي گويد: «دارندگي و برازندگي» راست مي گويد، طفلکي! حرف حق را بايد از روزنامه دولتي شنيد!

و اما بعد... از تبليغات و فقر و غناي روزنامه ها که بگذريم وارد سالن شبستان مي شويم. همان سالني که غرفه هاي مطبوعات در آن حضور دارند. از طبقه بالا که شروع کنيم و به پايين بياييم بهتر است. طبقه بالا مخصوص مجلات نسبتاً تخصصي و فصل نامه ها و ماهنامه ها و گاهنامه ها و برخي سايت هاي خبري است. با اين که روز جمعه است و قرار است روز پر رفت وآمد نمايشگاه مطبوعات باشد اما بسياري از غرفه هاي طبقه بالا کرکره را پايين کشيده و رفته اند. معلوم نيست کجا هستند. کسي داخل غرفه نيست و غرفه هاي فعلي هم اطلاعي ندارند يا دارند و دلشان نمي خواهد همسايه مطبوعاتي خود را به يک غريبه بفروشند. کمي که جلوتر مي روم با يک جمعيت نسبتاً خوب مواجه مي شوم و حرفم را پس مي گيرم. اما سريعاً پشيمان مي شوم چون در آن مکان چاي توزيع مي شود و آن جمعيت در صف چاي ايستاده اند و هيچ توجهي به غرفه ها ندارند. چايشان را که مي گيرند بدون اينکه گوشه چشمي به غرفه ها بيندازند، از همان راهي که آمده اند باز مي گردند. البته اين توزيع چاي نشان دهنده آن است که در نمايشگاه امسال به بازديدکنندگان توجه بيشتري مي شود.

با اينکه جمعه است اما حس مي کنم فضاي نمايشگاه دلگير است و از شور و شري که از نمايشگاه مطبوعات انتظار مي رود خبري نيست. نمايشگاه حالت مظلومانه به خود گرفته و انگار خلوت ترين روزگار خود را پشت سر مي گذارد. اينکه مي گويم نمايشگاه امسال مظلوم است بيراه نگفته ام چرا که حتي آقاي احمدي نژاد هم در مراسم افتتاحيه اين نمايشگاه حضور نيافت با اين که برنامه اين بود که مراسم افتتاحيه با حضور رئیس جمهور برگزار شود و حتي تيم ايشان هم به مراسم افتتاحيه آمده بودند اما... بگذريم.

به سالن اصلي که برويم محبوبيت روزنامه ها را از روي شکل و شمايل غرفه هايشان مي شود درک کرد. فضاي داخل سالن گرم است و معلوم مي شود که باز هم مشکل تهويه مصلي حل نشده و غرفه داران که از وضعيت نامناسب تهويه گله دارند فقط سري تکان مي دهند و ترجيح مي دهند که ديگر در اين مورد حرفي نزنند. آن طرف تر اما غرفه هاي مجلات مخصوص به کودکان رونق بيشتري دارد. بچه ها غرفه هاي خود را خوب مي شناسند و سريع به سمت آنها جذب مي شوند. البته حق هم دارند بادکنک و شکلات و وسايل فرهنگي مثل پازل و لوازم تحرير و اينگونه هدايا هميشه براي بچه ها جذاب است و آنها را به مطبوعات مربوط به خودشان علا قمند مي کند. هفدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات امروز خاتمه می یابد و خاطره خوش آن با ما تا برگزاری هجدهمین دوره باقی خواهد ماند.