به همین سادگی

نهال خانوم من رو به یه بازی وبلاگی دعوت کرده:

1- دلیل انتخاب اسم وبلاگ: چون از ساده بودن و ساده موندن و ساده نگاه کردن خوشم میاد. عاشق افراد ساده و بی ریا هستم. زندگی رو خیلی ساده می بینم. سعی می کنم از کنار هر موضوع ناراحت کننده ساده بگذرم. و در مجموع عاشق سادگی هستم. هر چند وقت یکبار بنا به موضوع اصلی که برای وبلاگ نویسی انتخاب می کنم، عنوان وبلاگ رو هم عوض می کنم. «به همین سادگی» اولین اسمی بود که سال گذشته در آغاز وبلاگ نویسی، به عنوان نام وبلاگم انتخاب کردم. 

2- دلیل انتخاب اسم مستعار: دو سه سالی که در ویلاگ های قبلی و وبلاگ فعلی مطلب می نوشتم، هیچگاه از اسم مستعار استفاده نکردم و دوست هم ندارم استفاده کنم. از کسی نمی ترسم که اسمم رو بدونه و نظراتم رو در مورد موضوعات مختلف بخونه. بی پروا از خودم می نویسم، از زندگی، از علایقم و از عقایدم. این منم: علی پزشکی! ممکنه با عقایدم موافق باشی یا مخالف؛ اما قانون اول وبلاگ من اینه که چه موافق باشی و چه مخالف، تو همیشه دوست من هستی و هیچ چیز، حتی اعتقادات مون در مورد موضوعات مختلف، نمی تونه این دوستی رو از بین ببره.

3- پنج وبلاگی که می خونم: در حقیقت وبلاگ های زیادی رو می خونم که انتخاب کردن شون برای نوشتن، خیلی سخته. بیشتر با خود نویسنده وبلاگ ها در ارتباطم تا وبلاگ شون و در مورد موضوعات مختلف صحبت می کنیم. اما پنج وبلاگی که به طور معمول سر می زنم:

الف- نیمه پنهان من: جزء اولین وبلاگ هایی هست که هر وقت میام نت، بهش سر می زنم. نویسنده بطور پیوسته مطالب وبلاگش رو به روز می کنه و این نکته بسیار مهمی در وبلاگ نویسی هست. از روزانه هاش میگه و بی پروا از اشتباهاتش، علایق و عقایدش و نکات ریز و درشت زندگی شخصیش می نویسه. با خودش روراست هست و این به نظر من یکی از مهمترین ویژگی های نویسنده هست. بارها بهش گفتم که شیوه بیان خاطرات و روزانه هاش خیلی خوبه و اگه یه کم بیشتر کار کنه، در آینده یه داستان نویس خوبی میشه.

ب- شاید فردا نباشم: از جمله معدود انسان هایی که علایق و عقایدمون خیلی شبیه به هم هست. نوشته هاش سرشار از احساس و زیبایی. گاهی از گذشته اش میگه و گاهی از روزانه هاش. بعضی اوقات هم اشعاری رو که سروده، به قلم میاره. در نوشته هاش انگار خودم رو پیدا می کنم و گویا چیزی رو که مدتهاست گم کرده ام و نمی دونم چیه، اونجا پیدا می کنم.

پ- زندگیتو نورانی کن: یکی از بهترین دوستهایی که تا به حال در زندگی داشته ام. بیشتر از آنکه وبلاگش رو بخونم، با خودش صحبت می کنم. بحث می کنیم و تبادل نظر. در طول این بحثها مطالب زیادی از او آموخته ام. از جمله جوانانی است که نه خشک فکر می کند و نه تر! و بسیار منطقی و روشن فکر می کند. کماکان از گفت و گو با او لذت می برم.

ت- صفای سادگی: از اون نویسنده های مورد علاقه من که خیلی ساده با امور روزمره شون برخورد می کنن و به زندگی نگاه ساده ای دارند. از روزانه هاش می نویسه و از کتابهایی که می خونه. بارها در مورد مسائل مختلف با همدیگه بحث و تبادل نظر داشته ایم و نکات ریز و درشت زیادی رو ازش یاد گرفته ام. خیلی وقتا شده که حرف دل منو می زنه و به همین خاطر بطور روتین بهش سر می زنم.

ث- دنیای من: از جمله دوستان نجومی هست که ساده و خدایی بودنش، منو جذب نوشته هاش می کنه. از روزانه هاش می نویسه و از اتفاقات ریز و درشتی که ممکنه برای هرکس پیش بیاد. از گذشته ها و از آینده ها. مطمئنم که در آینده تیرانداز خوبی میشه و در این رشته، موفقیت های زیادی کسب می کنه.

ج- جویبار لحظه ها جاریست: از خاطراتش در سفر به ژاپن می نویسد و از موسیقی. رشته ای که مطمئنم در آینده به یکی از بهترین های آن تبدیل خواهد شد. در نوشتن توانایی خاصی دارد و از گذشته اش در ژاپن چنان زیبا و جذاب می نویسد که گویا تو خود در آنجا بوده ای و با او، تمام آن لحظات را تجربه کرده ای.

چ- دل نواخته های من: نوشته هایی سرشار از احساس و زیبایی. گویا که با یکایک کلمات و جملاتش، حرف دل تو را می زند. قبلاً از آرزو می نوشت و از احساساتش در این رابطه. در مجموع از خواندن نوشته هایش لذت می بری.

* مطمئناً وبلاگ هایی که نام بردم، تنها وبلاگ هایی نیستند که من می خوانم. اگر نام دوستی را نیاورده ام، حمل بر بی احترامی نکند. بازی وبلاگی قوانین خودش را دارد و من مجبور بودم که از چند وبلاگ محدود نام ببرم. قانونش پنج تا بوده که من با تقلب، هفت تا رو اسم بردم!

4- پستی که همه عقایدم رو توش نوشتم: چنین پستی در وبلاگم وجود ندارد. چون عقاید زیادی در زمینه های مختلف دارم که همه اش در یک پست نمی گنجد. اما بارها شده که در مورد یک موضوع خاص، نظراتم را نوشته ام.

5- مشکلی که با کمک بچه های وب حل شد: معمولاً از مشکلات زندگیم چیزی نمی نویسم، چون خیلی شخصی هستند، اما همیشه دوست دارم که مشکلات دیگران رو بدونم و با تمام توانم بهشون کمک کنم. بسیاری از دوستان مجازی ام رو به این طریق پیدا کرده ام.

پسانوشت: من هم مثل نهال کسی رو دعوت نمی کنم تا مجبور بشه بنویسه. هرکس دوست داشت بسم الله...