به همین سادگی

وقتی لحظه ها زمان صرفش کردی، مدام از روی نقشه آسمان شب چک می کنی که آیا اشتباهی در کار بوده یا نه و سرانجام در میدان دید تلسکوپت قرار می گیره. اون وقته که با دیدنش دلت می خواد فریاد بزنی که خودشه! پیداش کردم! فرقی نمی کنه که کهکشان باشه یا سحابی، خوشه کروی باشه یا خوشه باز، دنباله دار باشه یا سیاره؛ مهم اینه که تو جرم مورد علاقه ات رو در میان این همه اجرام آسمانی، پیدا کردی و قراره که از مشاهده اش لذت ببری.

اما چی میشه که این لذت رو با بقیه دوستانت هم تقسیم کنی که عاشق نجوم هستن اما به هر دلیل امکان دیدن زیبایی های شکوه آفرینش رو ندارن. اینجاست که پای عکاسی نجومی به میان میاد و تو با یادگیری فنون این حرفه می تونی علاوه بر ثبت لحظات به یادماندنی مشاهده اجرام سماوی، لذت دیدنشون رو با دوستانت تقسیم بکنی. در این پست 4تا از عکسهام رو از موضوعات مختلف قرار میدم و انشاءالله در پست های آینده نیز چنین می کنم.

دنباله دار مک نات که ژانویه ۲۰۰۷ بسیار خبرساز شد و عکاسان نجومی صحنه های بسیار زیبایی رو ازش خلق کردند. چندتا عکس دیگه از این دنباله دار گرفتم که در پست های بعدی میذارم.

منظره کهکشان راه شیری بر فراز آسمان سد خمیران (نزدیک زاینده رود). با استفاده از دوربین سوار بر تلسکوپ مجهز به موتور ردیاب به مدت دو ساعت نوردهی کرده ام.

مقارنه بی نظیر ماه و زهره (اردیبهشت ۸۷). سیاره زهره را بصورت ستاره پر نوری در کنار ماه می بینید. بازتاب نور زمین از ماه کاملاً در تصویر مشخصه.

در حال عکسبرداری از کمان باریک ماه (سمت راست تصویر) بودم که هواپیمایی وارد کادر میدان دید شد! گروه رصدی ما برای رصد هلال های بحرانی اول ماه باید بدنبال مشاهده هلال های سخت تر از تصویر بالا باشه.