استوار ماندن و به هر بادی به باد نرفتن، دین من است؛ دینی که امروزه پیروانش بسیار کم اند. در این سالهای زندگیم آموخته ام که مردم همه زادگاران روزند و پاسداران شب. و عجیب تر آنکه همین مردم بخاطر داشتن چنین دینی مرا به باد تمسخر می گیرند. اما اهمیت ندارد! من با امام خود عهد بسته ام که در زندگی ام جز حق نگویم و جز حق از هیچکس دفاع نکنم؛ حتی اگر در این راه تنهاترین تنها باشم.

پ. ن: تو از کدام گروهی؟ راست قامتان یا باد پیشگان؟