حالا یا ما عادت کردیم و یا مجبوریم و یا شایدم درک می کنیم ولی به هرحال یکسری بداخلاقی ها توی بعضی شغلها برامون عادی شده. مثلا اینکه راننده تاکسی ها خوش اخلاق نباشن تقریبا عادیه. این بیچاره ها صبح تا شب دارن تو این آفتاب و ترافیک اصفهان رانندگی می کنن. طبیعتا در دراز مدت طرف خودشم مثل ماشینش مستهلک میشه.

ولی من دیدم باز آدمهایی رو که مشاغل سختی دارن ولی خوش اخلاق هستن. مثلا این نون سنگکی محله ما، شما هیچ وقت نمی بینی آقای نونوا با بداخلاقی با مشتریانش برخورد کنه. با اینکه در طول روز اکثرا سرپاست و مخصوصا تو این هوای گرم باید کنار تنور باشه. بعضی وقتها حتی یه آهنگ شاد از طبقه بالای نونواییش پخش میشه جایی که بعضی وقتها میذاره شاگردهاش برن استراحت کنن. مثلا بعضی وقتها که میدونه دیر نون به دستت میرسه عذرخواهی میکنه، میگه شاگردم سرش درد میکرد گفتم یه کم بره استراحت کنه. یا مثلا من خودم یه بار تو تاکسی رسالت دیدم که راننده هم کولر ماشینش رو روشن کرده بود و هم وقتی سوار میشدی میگفت خسته نباشی پسرم. حتی سر ۵۰ تومن ۱۰۰ تومن با مسافر بحثش نمیشد. حتی کرایه های اینایی که وسط راه سوار میشن رو نمیشمرد.

نمیدونم آرامش و خوش اخلاقی بعضی از آدمها از چی ناشی میشه؟ بیشترین حدس من اینه که بیشتر به شیوه زندگی آدم بستگی داره. طرف میدونه که اگه خوش اخلاق باشه هم روز خودش رو میسازه و هم دیگران رو. یه جورهایی من تو زندگیم به این ایمان آوردم که وقتی با دیگران خوش برخورد باشی و کار اونها رو راه بیندازی، همین اتفاق در دراز مدت برای خودت می افته ولی وقتی بداخلاق باشی، بد شانسیهات هم بیشتر میشه و بیشتر تو این حالت فرو میری. درست مثل افسردگی میمونه.

ممکنه بگین حتما اون راننده تاکسی دلش خوش بوده ولی به نظرم اینطور نیست. من دیدم آدمهایی رو که درآمد زیادی هم ندارن اما خیلی به خودشون میرسن من واقعا اینجور آدمها رو از نزدیک دیدم. اصل اول اینه که طرف خیلی به خودش احترام میذاره اینطوری حتی اگه درآمدش کم باشه و زندگیش ساده، اما به قول معروف دستشون خیر و برکت داره. مثلا طرف هر روز یادش هست که برای خودش شیر بخره بذاره توی یخچال و هر روز یکی دو لیوان بخوره. یا وقتی داره با سرویس از محل کارش بر میگرده یه چند صد متری جلوتر پیاده میشه که هر روز پیاده روی کنه که سالمتر بمونه.

از اینها مهمتر هم هست و اونهم ایمان و اعتقاده. دیدین بعضی از آدمها چقدر چهره آرام و دلنشینی دارن و چقدر وقتی باهاشون حرف میزنین فکر می کنیم چقدر با ما فرق دارن؟ به نظر من اینها همه از اثرات ایمان قلبی هست. کسی که عمیقا ایمان داره هیچوقت به هیچ طریقی به کسی آزار نمیرسونه و همینطوری هم تو زندگی خودش پیش میاد. شاید باور نکنید ولی واقعا همینطوری هست. این آدم حتی اگه تو زندگیش به مصیبتی دچار بشه، نمیشینه مثل ما زمین و زمان رو بهم بدوزه. اون رو یه امتحان الهی میدونه و سعی میکنه از پسش درست بر بیاد برای همین هیچوقت شکایتی ازش نمی شنوی. اینها آدمهایی هستن سریع الرضا، خوش بین و خوش برخورد. خوش به حالشون و صد خوش به حال اطرافیانشون.