این بار نه خودم، فردی که کنارم نشسته به آرامی مشغول ورق زدن نشریه «شاهد یاران» است. سرش را به نشانه تأسف تکان می دهد و صفحه ۳۵ را نشانم می دهد. نگاه می کنم. علیرضا بهشتی در گفتگویی که تیرماه ۸۵ منتشر شده است، عبارتی کوتاه و تاریخی از پدرش خطاب به خودش نقل کرده است:

«انتظار نداشته باش به علت اینکه فرزند من هستی مصالح تو را به نظام ترجیح بدهم، بنابر این مراقب خودت باش ... »